我係十歲前, 屬於比較薯嗰隻,

成日俾D叻人蝦!

但係到咗十一,二歲開始, 我有一個信念,

就係: 一係唔玩, 一玩就起碼要叻過好多人,

唔會咁容易輸!

所以籃球, 乒乓球, 滑板, 單車, 划艇, 釣魚, 我都玩得好叻!

好似打桌球咁, 玩得唔叻, 就特登拜師學到精為止.

出嚟社會做事亦抱住呢種心態:

就係一係唔做, 一做就做到最好.

所以我試過兩年內加八次人工, 23歲已經做廠長.

(哦!重有就係千萬唔好怕蝕底!)

但係近呢兩年已經無咗呢種衝勁,

想運動, 隻左腳嘅十字韌帶斷咗,又無以前咁靈活;

做事方面我諗又無得變!

唉!死症!

 

 

 

 

我同我個細仔唔知係咪前世撈亂骨頭?

呢兩年佢成日同我頂頸,

佢嘅脾氣真係好乞我憎(唔聽話嗰陣),

有時我忍唔住就郁佢一兩下,

我好唔想咁對佢! 打咗佢自己又唔開心,

唔打佢, 佢就亞支亞左,

但係只有我哋兩個出街嗰陣, 我同佢都好Friend,

我太太唔明白我哋呢D關係,

成日認為我同D仔不和,

其實我一邊俾D好嘢佢哋,

一邊就俾D壓力, 批評, 譏諷佢哋.

等佢哋習慣可以承受呢D嘢.

因為近年來好多少年人遇到少少挫折就自尋短見,

我諗可能佢哋自專心過強, 未受過傷害.

而家新一代年青人真係要反醒反醒!

我以前係一個好挑剔嘅人，

好聽D就係完美主義者；

唔好聽就係吹毛求疵！

呢個習慣已經被現實侵蝕咗唔少，

唔知係咪我有呢種特性，

我零舍容易察覺到人哋嘅小動作同壞習慣。

如果D人只係霹靂閃電眼，

我最多唔望佢啫！

但係D人都唔知做乜！

係咪食咗屎呀！

成日( 咯！咯！咯！) ( 唔！唔！唔！) ( 咳！咳！咳！)

如果係以前，

我一定會開聲話佢哋，

叫佢哋改。

我唔會理佢哋高唔高興，

亦都唔會理有冇 Hurt 到佢哋！

因為我覺得好核突、核突到想嘔！

但係我而家只會對兩個仔出聲，

因為我唔想佢哋將來俾人話俾人笑！