我同我個細仔唔知係咪前世撈亂骨頭?

呢兩年佢成日同我頂頸,

佢嘅脾氣真係好乞我憎(唔聽話嗰陣),

有時我忍唔住就郁佢一兩下,

我好唔想咁對佢! 打咗佢自己又唔開心,

唔打佢, 佢就亞支亞左,

但係只有我哋兩個出街嗰陣, 我同佢都好Friend,

我太太唔明白我哋呢D關係,

成日認為我同D仔不和,

其實我一邊俾D好嘢佢哋,

一邊就俾D壓力, 批評, 譏諷佢哋.

等佢哋習慣可以承受呢D嘢.

因為近年來好多少年人遇到少少挫折就自尋短見,

我諗可能佢哋自專心過強, 未受過傷害.

而家新一代年青人真係要反醒反醒!

我以前係一個好挑剔嘅人，

好聽D就係完美主義者；

唔好聽就係吹毛求疵！

呢個習慣已經被現實侵蝕咗唔少，

唔知係咪我有呢種特性，

我零舍容易察覺到人哋嘅小動作同壞習慣。

如果D人只係霹靂閃電眼，

我最多唔望佢啫！

但係D人都唔知做乜！

係咪食咗屎呀！

成日( 咯！咯！咯！) ( 唔！唔！唔！) ( 咳！咳！咳！)

如果係以前，

我一定會開聲話佢哋，

叫佢哋改。

我唔會理佢哋高唔高興，

亦都唔會理有冇 Hurt 到佢哋！

因為我覺得好核突、核突到想嘔！

但係我而家只會對兩個仔出聲，

因為我唔想佢哋將來俾人話俾人笑！